Jullie hebben mij niet geholpen en het beest heeft z’n lekkere lijffie op een erg ongeschikt moment laten zien. Ipv met hem tweezaam thuis te blijven, ga ik morgen op m’n Hollandse opafiets naar de Ordesa nationale park om bezoek te brengen aan een vrouw die zich teruggetrokken heeft met drie monstermoggies in een goed verborgen karavaan.

Zondag ga ik overnachten in Tremp, een vroom boerendorp dat gelukkig een metamorfose heeft ondergaan tot geweldig boerendorp. Nationale dichter, Jacint Verdaguer (1845-1902), had zijn stedelijke burgerpubliek goed in de gaten en schreef in nep-boerendialect het volgende over de regio:

Só fill del Noguera
dins un rai nasquí:
ma esposa és raiera,
raier vull morir.

Wat (ongeveer) wil zeggen:

Ik ben zoon van Noguera,
geboren op een vlot:
mijn eega is ook vlotter,
ja, vlotten is mijn lot.

Nationalistische schrijvers gaan sowieso direct naar de hel met een schorpioen in hun reet, en Verdaguer is een van de slechtste die ik ken. Zijn versjes mogen nu wel grappig aandoen, maar hij kwam eigenlijk uit ook zo’n plek, Osona, waar kiezers met paddestoel ogen en zorgvuldig ingestudeerde kaakvervormingen tegenwoordig graag neo-fascist stemmen.

Afijn, de brandende vraag vanavond betreft mijn verblijfplaats te Tremp: wordt het Pensió La Plaça à €12,25, of gaat iemand €20 doneren (zie de PayPal link linksonder) zodat ik de nacht kan doorbrengen bij de ongetwijfeld oerdecadente Pensió Gay (€30,05)?

Landkaart: ViaMichelin.

Categories: Serpents, Splog, Vehicles

RSS: post comments, blog comments, blog posts

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.